تفاوت های اساسی در فرآیندهای ساخت و ساز بین-ترازو ریخته گری در سایت و پنل پیش ساخته Terrazzo چیست؟

تفاوت اساسی بین فرآیند ساخت و ساز-ترازو ریختن در سایت و ترازو پانل پیش ساخته به شرح زیر است:

1، تفاوت در روش های شکل دهی مواد و سطوح ساخت
در سایت ریختن terrazzo
شکل دهی مواد: مواد خام مانند سیمان، ذرات سنگ و پودر رنگ را به نسبت در محل ساخت و ساز مخلوط کرده و آنها را مستقیماً بریزید تا یک ساختار زمینی بدون درز تشکیل شود.
سلسله مراتب ساختمانی: تکمیل فرآیندهای عملیات پایه، ساخت لایه تسطیح، تعبیه نوار شبکه، ریختن دوغاب سنگ سیمان، سنگ زنی و پرداخت چندگانه به ترتیب و در نهایت تشکیل یک لایه سطحی پیوسته به ضخامت حدود 18-12 میلی متر ضروری است.
ویژگی های اصلی: ترک های انقباض را از طریق نوارهای شبکه مسی یا شیشه ای کنترل کنید و لایه سطحی و لایه پایه را از طریق دوغاب سیمانی که به ساختار یکپارچه تعلق دارد، یکپارچه کنید.
ترازو تخته ای پیش ساخته
شکل‌دهی مواد: مواد اولیه Terrazzo در کارخانه به‌صورت تخته‌های استاندارد (ضخامت 20-25 میلی‌متر) پیش ساخته، به محل حمل و سپس مونتاژ و نصب می‌شوند.
سطح ساخت: پس از عملیات پایه، تخته های پیش ساخته مستقیماً چیده شده و بر اساس درزهای بین تخته ها به بلوک تقسیم می شوند و از طریق ملات سیمان یا چسب به پایه چسبانده می شوند.
ویژگی اصلی: با اتخاذ نوع بلوک، اتصالات تخته‌ها به مرزهای طبیعی تبدیل می‌شوند، بدون نیاز به{0}}ریختن نوارهای جداکننده در سایت.

2، مقایسه مراحل کلیدی در فرآیند ساخت و ساز
در مرحله ساخت و ساز، صفحات پیش ساخته ترازو در محل با ترازو ریخته می شوند
درمان پایه نیاز به تمیز کردن کامل پایه و استفاده از یک لایه تراز برای اطمینان از خطای مسطح کمتر یا مساوی 3 میلی متر دارد و پایه ای پایدار برای ریختن بعدی فراهم می کند. لایه پایه باید تراز شود اما نیازی به نگهداری دقیق ندارد. می توان آن را مستقیماً با یک خط ضربه ای قرار داد و نیاز به صافی کمی کمتر از فرآیند ریختن است.
از عملیات اتصال برای تعبیه نوارهای تقسیم مس یا شیشه استفاده می شود که با دوغاب سیمان برای تشکیل پارتیشن و جلوگیری از ترک خوردن لایه سطحی ثابت می شوند. تقسیم بلوک طبیعی به اتصال تخته متکی است و عرض اتصال باید توسط خطوط ضربه ای کنترل شود که معمولاً یک شکاف 1-2 میلی متری ایجاد می کند.
پس از ریختن دوغاب سنگ سیمان برای ساخت سطحی، باید سه بار آسیاب شود: آسیاب اولیه، آسیاب میانی و آسیاب ریز. بعد از هر بار آسیاب کردن نیاز به ترمیم و پخت و در نهایت پولیش و واکس زدن دارد. پس از گذاشتن تخته، فقط باید با پرکردن مفصل کار شود، با خمیر سیمان همرنگ پر شود و روی سطح تمیز شود، بدون نیاز به سنگ زنی متعدد.
روش باندینگ به این صورت است که لایه سطحی و لایه پایه به طور کلی از طریق دوغاب سیمان به هم متصل می شود و ساختاری بدون درز تشکیل می دهد. تخته از طریق ملات سیمان یا چسب، متعلق به اتصالات محلی یا سطحی، به لایه پایه متصل می شود.
دوره ساخت و ساز طولانی است (حدود 7-10 روز) و نیاز به انتظار برای خشک شدن و خشک شدن هر فرآیند دارد. سرعت ساخت سریع است (حدود 3-5 روز)، و تخته ها را می توان تنها پس از مدت کوتاهی تعمیر و نگهداری پس از چیدمان مورد استفاده قرار داد.
3، خلاصه تفاوت های اساسی
منطق ساخت و ساز متفاوت
فرآیند ریختن به طراحی بدون درز از طریق ریختن یکپارچه و نوارهای تقسیم، با تاکید بر تداوم و یکپارچگی لایه سطحی دست می یابد.
فرآیند پیش‌ساخت از طریق پیش‌ساخته‌سازی کارخانه و{0}}پیوند در محل، با تکیه بر اتصالات تخته برای کنترل انقباض و تغییر شکل، به نصب سریع دست می‌یابد.
تفاوت در پیچیدگی فرآیند
ریختن به دورهای متعدد آسیاب، تزریق و پخت نیاز دارد که به مهارت های فنی بالایی از کارگران نیاز دارد.
پیش ساخته عمدتاً بر اساس کاشی کاری است، با فرآیند ساده اما کنترل دقیق اندازه تخته و دقت اتصال.
تمایز سناریو قابل اجرا
ریختن برای مکان هایی با نیازهای بالا برای آزادی طراحی و جلوه بدون درز، مانند کف های هنری و فضاهای تجاری مناسب است.
پیش ساخته برای پروژه هایی با برنامه های فشرده و الزامات تحویل سریع (مانند ساختمان های مسکونی و اداری) مناسب است، اما اتصالات ممکن است زیبایی شناسی کلی را تحت تاثیر قرار دهد.